Massage bij burn-out , overspanning, neerslachtigheid .
- larisa-kuipers

- 4 dagen geleden
- 3 minuten om te lezen
Lieve mensen, in deze blog wil ik graag ervaring van een van mijn clienten met jullie delen.
Er is al enorm veel geschreven over de effecten van massage in het algemeen. Dat er gelukshormonen vrijkomen en stresshormonen gereduceerd worden. Dat we ons meer gefocust en ontspannen voelen en beter slapen. Maar hoe voelt het precies en wat doet de massage als je bij voorbeeld burn-out klachten hebt?
Ik kan het niet beter vertellen dat degene die het zelf ervaart.
Een client van mij, Anne, neemt sinds een half jaar massagesessies en wil graag haar ervaring met anderen delen. Zij geeft les aan de hoge school en stopte sinds vorig jaar met werken wegens burn-out. Vandaag vertelde Anne wat zij voelt en belangrijk vindt.
" Als ik hier in de praktijk geweest ben merk ik, niet altijd gelijk maar meestal met iets vertraging, dat ik bewuster word van mijn lijf. Met name dat ik beter voel wanneer mijn lijf ontspannen voelt, of wanneer ik wel spanning voel en waar. Ik probeer alerter te zijn op de signalen die mijn lichaam aangeeft en ernaar te luisteren.

Bijvoorbeeld: "he wat geeft mijn lijf aan, wat heeft het nodig?" Heeft het ontspanning nodig door bijvoorbeeld te gaan wandelen of te gaan fietsen? Of heeft mijn lijf een signaal dat ik even moet gaan liggen? Of een warm bad nemen?
Alleen een gesprek met hulpverlener is fijn, echter zit je dan weer in je hoofd en daar wil je juist vanaf.
Sinds ik massages neem is mijn stemming stapje bij stapje beter geworden. Omdat het lichaamsbewustzijn groter is geworden. En ik niet met mijn hoofd, met de gedachten alles weg duw wat mijn lijf aangeeft. Het lukt niet altijd en is niet altijd makkelijk. Maar als je er open voor staat kan je het leren. Je voelt je niet direct beter. Als ik hier geweest ben voel ik me ontspannen, vaak ook moe maar fijn moe. Soms kan het voelen confronterend zijn want niet alles wat je voelt, zeker qua spanning, prettig is. Maar uiteindelijk op de lange termijn, als ik zo naar de afgelopen maanden kijk, denk ik dat het lichaamsbewustzijn een stukje acceptatie geeft. Dat de spanning een signaal is van iets. Van bijvoorbeeld moeheid, overbelasting, verdriet, frustratie. En dat het goed is, en dat je er niet tegen gaat vechten. En als je het niet accepteert en in de weerstand zit dan blijf je maar in je hoofd bezig. Nogmaals: is niet altijd makkelijk, echter doet het je systeem goed. Omdat je meer naar je lijf luistert dan naar je hoofd.
Ook is de contact met behandelaar heel belangrijk. Het vertrouwen, het gesprek. Het is een voorwaarde voor een goed herstel op langer termijn. Ik wil geen quickfix om alleen mijn hoofd voor een uurtje uit te zetten. Ik wil dat de behandeling doorwerkt. Dat de massagetherapeut merkt waar spanning aanwezig is, waar aandacht nodig is en de behandeling daarop afstemt. Dat ik goed kan aangeven wat ik voel. Ik vind het zelf fijn om tijdens de massages in gesprek te zijn, voor een andere is wellicht de stilte aangenaam. Maar het contact blijft belangrijk om prettig en ontspannen op tafel te liggen en om je veilig te voelen.
Langzaam aan, met kleine stapjes merk ik dat ik me hierdoor steeds vrolijker en lichter voel.





Opmerkingen